Stemgedoe - 1

Voorafje

Zoals beloofd. Hier komen blogs waarin ik de ins & outs van de avonturen die ik momenteel mee maak op gebied van gezondheid. Waarom gekozen voor het blogmodel? Ik kan hier de teksten opmaken zoals ik dat wil, editen en ook mooie relevante doorlinks plaatsen. Die links zie je als paars opgelicht woord in de tekst. Kun je op klikken en word je naar een pagina geleid met meer informatie. Het blog staat nog op de bouwplaats dus er wordt aan gewerkt.

Waarom bloggen? Wel, dat scheelt me ongelooflijk veel typewerk. Als er een update is speel ik de link (zoals deze afbeelding) via Facebook of WhatsApp door en kun je dat hier bekijken. Een platform als Facebook is hier niet geschikt voor. Afbeeldingen van de stembanden plaats ik hier niet want ik vind ze nogal onfris en de perverts onder ons mochten eens denken. Maar via Google vind je een hoop info en afbeeldingen. 

Verder noem ik het beestje graag bij de naam. Kanker dus en geen K. Ik herinner me een concert in een kerkje met een van mijn koren op een festival in Berkhout. Sta ik in de pauze even bij de uitgang een shaggie te roken als een hoogbejaarde zuurstok naar mij toe komt. "Moet je niet doen, krijg je K van", perst ze er uit. Huh, K..? Ik wist natuurlijk wat ze bedoelde maar dwong haar door herhaaldelijk te vragen wat K is te benoemen wat ze feitelijk bedoelde, wat ze uiteindelijk ook deed. Het kan verkeren, Brederode zei het 400 jaar geleden al. 

 

Status quo

Het verhaal in vogelvlucht. Sinds een kleine 12 jaar is er naast ander gezondheidsgedoe ineens ook een probleem met mijn stemgeluid, een situatie waardoor ik mijn werk als artiest en koorleider moest staken. In 2015 werd in het VU Amsterdam mijn linker stemband in 3 sessies succesvol geopereerd wegens 'onrustige' cellen. Kanker dus. Regelmatige controles volgden en zelfs tot zo'n vier maanden geleden had ik nog schone stembanden. 

Hoe snel kan het veranderen. Twee weken geleden bleek tijdens een check de rechter stemband bezaaid met een zeer onvriendelijke kanker met uitzaai-potentie dus is ingrijpen zeer noodzakelijk. Reislustige kankercellen gaan namelijk eerst langs de vuilstort (lymfeknopen in de hals) om vervolgens de longen te claimen, waar ik ze liever niet heb. Toevallig krijg ik via de longarts over 2 weken een CT scan van dat gebied, dus dat komt goed uit. 

 

It giet oan

Vorige week werd de stemband gelaserd en zijn biopten (stukjes weefsel) voor nader onderzoek verwijderd. De uitslagen daarvan hoor ik donderdag. Vanmorgen (6/1) kreeg ik bericht van VU Radiologie dat ik op de rol sta voor bestralingen en de intake daarvoor is maandag aanstaande. Foute boel dus maar wat fijn dat snel een vervolgactie ondernomen wordt.

Naast bestralingen is er nóg een interessante behandelingsoptie, namelijk de decompressietank. Een hogedrukkamer die oorspronkelijk ontwikkeld werd om diepzeeduikers op te peppen. AMC Amsterdam gebruikt deze drukkamer ook als behandelingsmethode bij bijvoorbeeld mensen met kanker. Check de link maar eens.

 

Ingrijpend

Tsja, wat doet het met je? Natuurlijk is dit nieuws best ingrijpend en niet alleen voor mij. Maar de realist in mij weet al heel lang dat deze situatie zich vroeg of laat zou aandienen dus ben ik op eventuele dramatische gevolgen voorbereid. Met het soort leven dat ik leidde, het was één groot avontuur en alles dat ik wilde qua werk (zorg, journalistiek en artiest/koorleider) en op sociaal gebied (oa. vrienden en vriendinnetjes) wilde doen heb ik gedaan, kon het niet anders gaan. Het was immers decennialang roofbouw plegen op mijn lichaam. Veel shaggies roken (aanjager van kanker), lange reizen maken, vaak slecht eten onderweg, dubbele werkweken draaien en tsja, dat loop je een keer op. Soit, ik kan er mee leven.

Terugkijkend ben ik hartstikke tevreden. Met mijn ex heb ik twee fantastische kinderen én aanhang gekregen, mijn grote trots. En dié hebben voor 3 kleinkinderen gezorgd, misschien wel een nog grotere trots. Hoe blij en hoe tevreden kun je zijn? Daarnaast is er een vriendenschare waar ik echt wat aan heb (en zij aan mij hoop ik) Geen idee hoe mijn verhaal afloopt, ben er wel erg nieuwsgierig naar. Liever voorlopig geen dood, daar heb ik helemaal geen tijd voor. Maar mocht dat onvermijdelijk zijn is dat voor mij geen 'big thing'. Immers, vele miljarden mensen voor mij hebben dat al gedaan en ik hoop ook dat dit geldt voor miljarden mensen die na mij verschijnen. Ik zie mijzelf (en elk ander) als een nietig iets dat hier toevallig even was en op enig moment, vroeg of laat, weer verdwijnt in het Grote Niets. Hoe simpel kan het leven zijn?

Maar da's allemaal nu niet aan de orde. Somberen kan altijd nog, mijn glas is onverminderd halfvol, ik ga de behandelingen die op de rol staan aan en kijk uit naar een mooi 2023.

NB: Mocht je deze- en de negen volgende blogs willen delen met anderen die er misschien wat aan hebben is dat geen probleem. Reageren doe je hieronder (zet er wel je naam bij zodat ik weet wie reageert) of op Facebook.