stemgedoe

  Heftige weken Toch nog een nieuwe blog folks en dit wordt zeker de laatste. Laatste maand zijn er hier veel ontwikkelingen geweest op medisch gebied. Allerlei onderzoeken en tegelijkertijd ook een snel afnemende gezondheid. De puf is er nu helemaal uit om nog welk traject ook in te slaan.   Mooi geweest Dat betekent dat ik het euthanasietraject in ga en naar verwachting zal ergens half september de stekker er voorgoed uit gaan. Ik heb daar vrede mee en maak de kwestie niet groter dan nodig. Niet gehinderd door religieuze of spirituele kwesties is het voor mij simpel: ik ben er / ik was er. Zoals vele miljarden mensen voor mij dat deden en hopelijk ook miljarden na mij. Voor mijn nabestaanden (die me vierkant steunen) ligt het besluit natuurlijk anders, emotioneler. Zij verliezen een vader, neef of vriend. Iets waarmee zij moeten dealen. Sommigen zagen 'm vast al aankomen. De mooie foto's met familie en vrienden plaatste ik natuurlijk niet voor niets.   Kaarten geschud H...

  Paradijs & dashboardlichtjes Ik koos deze foto niet voor niets en daarover straks meer. Dit is alweer de 10e blog en wellicht ook de laatste. De schrijfsels zouden immers bedoeld zijn om een inkijkje te krijgen in hetgeen gebeurt wanneer je stembanden wegens kanker bestraald worden, hoe ik het ervaren heb en wat filosofische kronkels daaromheen.  Het was een proces van zeven vermoeiende weken die ik een maand geleden afsloot, waarbij vooral de laatste weken nogal zwaar vielen. Door de gerichte bestraling op mijn hals ontstond daar een grote open wond, kreeg ik problemen bij het slikken, was langdurig zeer vermoeid en ik sliep de klok rond. Vloeibaar voedsel was het devies en verder pijnbestrijdende pleisters met het opiumpreparaat Fentanyl dat mij nogal eens in betere sferen bracht. Die wond zit alweer twee weken dicht, fijn..! Met de opium ben ik gestopt en gebruik nog wel wat paracetamollen om een smeulend pijntje te drukken.  Grazige groene weiden Inmiddels heef...

  De asfaltschrijver De A7 is een autosnelweg dat delen van het noorden met elkaar verbindt. Van Amsterdam tot Oldenburg/Bremen in Duitsland. De snelweg doorsnijdt Noord Holland van Noord naar Zuid, het terrein waarin ik 20 jaar geleden een aantal jaren lang voor een krantje onder dezelfde titel columns (zoals deze hier rechts afgebeeld) schreef.  Deze A7 was ook 35 werkdagen lang mijn taxiroute naar het VUmc voor de bestralingen. Sinds een week zijn die sessies voorbij en dat is het goede nieuws beste lezer. De laatste weken waren echt afzien, maar ook met leuke gebeurtenissen. Zo hadden mijn vocale spieren blijkbaar 's morgens genoeg energie om met mijn oude stemgeluid te praten met de taxichauffeur en vrienden. Dát geeft hoop maar het werd -zoals voorspeld- tegelijkertijd ook heel zwaar. Het slikken begon op te breken en de grote brandwond in mijn hals voelde ook niet prettig. Deze wond knapt nu al een beetje op. Gelukkig.   Horror in de catacomben Na de laatste ses...

  Den doorgesnoven Westfries... Zojuist heb ik de zesde week van bestralen afgesloten, dus na het vrije weekeinde nog 5 sessies te gaan. Da's best snel gegaan, maar bepaald niet van een leien dakje. De vuurrode stralingsrechthoek op mijn hals (zie vorige blog) is een ordinaire brandwond die vorige week is opengegaan. Dus draag ik nu een verband op basis van siliconen en ben ik gaandeweg ook aan de harddrugs geraakt.Ik ben geen doorgesnoven Westfries , maar krijg nu morfinepleisters als pijnstiller. Dus als ik de komende tijd wat glazig uit mijn ogen kijk weet je hoe het komt en autorijden is voorlopig taboe. Ik merk dat ik snel moe wordt. 'Komt door die bestralingen', aldus een medewerker vanmorgen.   Mijmeringen Toch heb ik een week geleden door die grote perifere wond (en de pijn die dat oplevert) overwogen de behandeling te staken. Immers, als die straling de huid verwoest zal dat toch ook wel het geval zijn met het achterliggende doelweefsel? Maar volgens de dokter werk...

  Halverwege Als je over de oude weg van Haarlem naar Amsterdam rijdt kom je halverwege het dorpje Halfweg (hoe verzinnen ze het) tegen. Een dorpje dat bruut doorsneden wordt door een provinciale weg met als highlight een enorme suikerbietenfabriek. Zouden daar de meisjes werken die Tessa de Loo ooit beschreef en Adèle Bloemendaal bezong ? Moest ik afgelopen vrijdag aan denken toen ik mijn vierde week van bestralingen afsloot. Halverwege en nog maar drie weken te gaan. De tijd vliegt, om maar eens een platte dooddoener van stal te halen. Halszaak De locatie van bestralen wordt, zoals ik al eerder schreef, tot op een fractie van een millimeter bepaald en tegelijkertijd begrenst. Dat levert nu een vuurrode rechthoek op in mijn hals en naarmate de sessies vorderen wordt ie ook steeds irritanter, maar een speciale zalf doet wonderen. Dit is dus wat bestraling met de huid doet. Maar veel interessanter is natuurlijk wat een en ander met kankercellen doet. Vooralsnog is dat niet te bepa...

  Plannen, een vak apart Het gaat snel, de tweede week van bestralingen zit er op en ik begin de gevolgen ervan al te voelen. Daarover verderop in de blog meer. Eerst even de taxiritten nader beschouwd want dat is best een gedoe. Voor mijzelf en ook voor de chauffeur. Aan de hand van de tijden waarop ik in het VU word verwacht wordt een planning gemaakt die klopt als een bus. Aardige lui (v/m) en ze maken natuurlijk graag een praatje. Ik ook, hoewel mijn stemgeluid nu gereduceerd is tot gefluister dat door een van die drivers wordt aangegrepen om dan zelf ook maar te gaan fluisteren. Hilarisch.     Agressieve passagier Ik ben natuurlijk niet de enige Westfries die Taxi Kaijer vervoert, soms reist een tweede passagier mee. Zo moest vrijdag een verstandelijk beperkte man in Midden Beemster opgepikt worden, een nare en agressieve man zo bleek al gauw, die eigenlijk helemaal niet mee wilde en wild en vervaarlijk om zich heen sloeg. Dit kostte teveel tijd, zou ik mijn afs...

  In het rijtuigje, helemaal naar ... Per taxi onderweg naar het VU in Amsterdam. Best wel een dingetje trouwens zo'n taxi, die chauffeurs en het is een energievretende kwestie kan ik je vertellen. De hele dag staat immers in het teken van taxi-heenreis, bestraling en taxi-terugreis. Niet elke chauffeur kent de weg goed dus volgt zij/hij gedwee de onboard TomTom en rijdt zo pardoes afslag VU voorbij of neemt de exit AVL, grijns. Met een beetje mazzel tref je een chauffeur met een goed gevoel voor betere muziek en staat het geluidssysteem te loeien op Supertramp, Beach Boys, The Band en andere delicatessen en ondanks filegevoelig stuk asfalt ben je dan 3 kwartier later zomaar op de plaats van bestemming . Beslist fijne chauffeurs die nooit verlegen zitten om een babbeltje.   One down, six to go Afijn, de eerste week van bestralingen zit er nu op. En nu de laatste zes nog even. Momenteel is het een makkie maar dat gaat na 3 of 4 weken zeker wel veranderen. De sessies zelf merk i...

Ter Leringh ende Vermaeck Een kakelverse Stemgedoe. De vierde alweer, je wordt maar verwend beste lezer. Het was een drukke week met veel gefluister maar ik ben nog steeds verstaanbaar. Sinds vandaag is de napijn van de laser-ingreep van twee weken geleden aan het oplossen, dat werd nondeju tijd ook. Het aardige van de situatie is dat je veel visite krijgt wat ook nog eens vier bossen mooie blommen, een bak met hyacinten en verdomd interessante gesprekken oplevert.    Appels & peren Watskebeurt? Maandag stond een al een jaar geplande CT scan van de longen op de rol met daaraan een longfunctieonderzoek gekoppeld. Die scan, daarvoor krijg je een tijdelijk infuus om de benodigde contrastvloeistof in je systeem te krijgen. En sindsdien geef ik licht, ik zweer het je.  Het longfunctieonderzoek bleek ter plekke onveranderd en de uitslag van de CT scan haalde ik net met Ria bij de longdokter op. In de vernieuwde hal van het ziekenhuis kom je trouwens een opvallend tafereel t...

  Ut giet oan..!  Artsen van het Dijklander Ziekenhuis en het VU moesten een stief uurtje vergaderen over het feit of mijn conditie wel goed genoeg is om voor 'the full monty' te gaan maar vanaf 23 januari gaan de bestralingen starten. De keuze was immers tussen 16 of 35 bestralingen. De laatste optie is de zwaarste en biedt de beste kansen en daar ga ik (we) voor. Het gaat een verdomde beproeving worden. Zeven weken lang elke werkdag naar het VU. Lange taxiritten voor een paar seconden behandeling. Gaandeweg ga ik daar last van krijgen met spraakverlies, smaak- en reukverlies en veel pijn. Daarvoor liggen valiumpleisters al klaar.      Geduld Pfeiffer, heb geduld... Nu is het afwachten op wat komen gaat. Hoe ziet het behandelschema met tijden er uit? Belangrijk want ik heb ook afspraken op sociaal niveau. Ik ga dat zien en vind het best spannend. Zal ik na pakweg 3 à 4 maanden nog een acceptabel stemgeluid hebben, hou ik napijnen en verdwijn ik na de bestraling...

De weg is lang Het gaat allemaal erg snel. De resultaten van de de biopties die vorige week tijdens het laseren zijn genomen laten niets aan de verbeelding over. Het gaat om een agressieve kanker dat de rechter stemband heeft geannexeerd.Vanmorgen met zoon en dochter, die samen met mij heel wat vragen hadden, de intake gehad op afdeling Radiologie in de diepe catacomben van het VU. Kort door de bocht: er zijn 2 opties qua bestralen. De snelle versie neemt 16 sessies in beslag waarbij een redelijk succes kan worden afgegeven, de tweede optie is degelijker en duurt met 7 weken en zo'n 35 sessies een stuk langer. Waarschijnlijk zijn de kankercellen dan wel gesneuveld, maar mijn stem wordt niet beter dan nu het geval is. Als het qua conditie haalbaar is ga ik zeker voor de lange versie.   'Elk nadeel hep z'n voordeel' Die bestralingen zijn achter elkaar op doordeweekse dagen en dat zijn heel wat autoritjes. Maar gelukkig heeft mijn zorgverzekeraar taxiritten ingekocht wat...

Voorafje Zoals beloofd. Hier komen blogs waarin ik de ins & outs van de avonturen die ik momenteel mee maak op gebied van gezondheid. Waarom gekozen voor het blogmodel? Ik kan hier de teksten opmaken zoals ik dat wil, editen en ook mooie relevante doorlinks plaatsen. Die links zie je als paars opgelicht woord in de tekst. Kun je op klikken en word je naar een pagina geleid met meer informatie. Het blog staat nog op de bouwplaats dus er wordt aan gewerkt. Waarom bloggen? Wel, dat scheelt me ongelooflijk veel typewerk. Als er een update is speel ik de link (zoals deze afbeelding) via Facebook of WhatsApp door en kun je dat hier bekijken. Een platform als Facebook is hier niet geschikt voor. Afbeeldingen van de stembanden plaats ik hier niet want ik vind ze nogal onfris en de perverts onder ons mochten eens denken. Maar via Google vind je een hoop info en afbeeldingen .  Verder noem ik het beestje graag bij de naam. Kanker dus en geen K. Ik herinner me een concert in een kerkje ...