Stemgedoe - 3
Ut giet oan..!
Artsen van het Dijklander Ziekenhuis en het VU moesten een stief uurtje vergaderen over het feit of mijn conditie wel goed genoeg is om voor 'the full monty' te gaan maar vanaf 23 januari gaan de bestralingen starten. De keuze was immers tussen 16 of 35 bestralingen. De laatste optie is de zwaarste en biedt de beste kansen en daar ga ik (we) voor. Het gaat een verdomde beproeving worden. Zeven weken lang elke werkdag naar het VU. Lange taxiritten voor een paar seconden behandeling. Gaandeweg ga ik daar last van krijgen met spraakverlies, smaak- en reukverlies en veel pijn. Daarvoor liggen valiumpleisters al klaar.
Geduld Pfeiffer, heb geduld...
Nu is het afwachten op wat komen gaat. Hoe ziet het behandelschema met tijden er uit? Belangrijk want ik heb ook afspraken op sociaal niveau. Ik ga dat zien en vind het best spannend. Zal ik na pakweg 3 à 4 maanden nog een acceptabel stemgeluid hebben, hou ik napijnen en verdwijn ik na de bestralingen voor een nabehandeling in de decompressietank van het AMC? Het overheersend gevoel dat ik nu in de beste handen ben doet me in elk geval goed. That's all folks.
Update 13/1
Gisteravond was er een telefonisch 3-gesprek (handig hoor) tussen de KNO dokter, mijn dochter en mijzelf met verdere uitleg over de procedure, mijn kansen en vragenuurtje.
Omdat ook de medici kiezen voor het lange traject liggen mijn kansen beter. Bij de snelle 16-delige bestraling wordt weliswaar krachtiger bestraald, maar wel met met mogelijke neveneffecten op omliggend weefsel en wervelkolom, dat wil je niet hebben. Voor de 35 bestralingen die mij nu wachten wordt een wat kleinere dosis röntgen gebruikt met aan het eind van de rit betere kansen. Beter, zei ik beter? Er is nu een kans van 95% dat ik de eindstreep met schone stembanden haal. Niet gek he? En dan zal gevoeglijk ook de kans op een beter stemgeluid toenemen. Daar ga ik voor. Een zwaar traject, maar ik zou dat moeten kunnen doorstaan. Voilà.

Stap voor stap zal je antwoord krijgen op jouw vragen. Laten we er het beste van hopen. Toi toi toi.
BeantwoordenVerwijderenMyr
Ik ben Ellen Bert! Ik weet niet hoe ik dat moet doen dus dan zo maar. Wow wat heftig allemaal. Hopelijk verloopt het allemaal voorspoedig en is de pijn onder controle te houden. Ik brand weer kaarsjes!!! <3
BeantwoordenVerwijderenNou vanuit petten ook heel veel kracht sterkte en mazzel om dit te dragen.
BeantwoordenVerwijderenEn dat de neveneffecten zoveel mogelijk uitblijven.
De pleisters zullen wel even tot je vriendengroep gaan behoren. Maar wens ze een goed vaarwel aan het einde van de reis. En laat ze maar andere vrienden gaan zoeken. Voor jou zijn er nog genoeg over. Nou Bert zet hem op. Met jouw instelling.....en gelukkig kan je schrijven om je te uiten.
Dag Bert, veel sterkte en vertrouwen wens ik je toe. We denken aan je! Groetje, ook namens Jolanda, Anita
BeantwoordenVerwijderen