stemgedoe

  Halverwege Als je over de oude weg van Haarlem naar Amsterdam rijdt kom je halverwege het dorpje Halfweg (hoe verzinnen ze het) tegen. Een dorpje dat bruut doorsneden wordt door een provinciale weg met als highlight een enorme suikerbietenfabriek. Zouden daar de meisjes werken die Tessa de Loo ooit beschreef en Adèle Bloemendaal bezong ? Moest ik afgelopen vrijdag aan denken toen ik mijn vierde week van bestralingen afsloot. Halverwege en nog maar drie weken te gaan. De tijd vliegt, om maar eens een platte dooddoener van stal te halen. Halszaak De locatie van bestralen wordt, zoals ik al eerder schreef, tot op een fractie van een millimeter bepaald en tegelijkertijd begrenst. Dat levert nu een vuurrode rechthoek op in mijn hals en naarmate de sessies vorderen wordt ie ook steeds irritanter, maar een speciale zalf doet wonderen. Dit is dus wat bestraling met de huid doet. Maar veel interessanter is natuurlijk wat een en ander met kankercellen doet. Vooralsnog is dat niet te bepa...

  Plannen, een vak apart Het gaat snel, de tweede week van bestralingen zit er op en ik begin de gevolgen ervan al te voelen. Daarover verderop in de blog meer. Eerst even de taxiritten nader beschouwd want dat is best een gedoe. Voor mijzelf en ook voor de chauffeur. Aan de hand van de tijden waarop ik in het VU word verwacht wordt een planning gemaakt die klopt als een bus. Aardige lui (v/m) en ze maken natuurlijk graag een praatje. Ik ook, hoewel mijn stemgeluid nu gereduceerd is tot gefluister dat door een van die drivers wordt aangegrepen om dan zelf ook maar te gaan fluisteren. Hilarisch.     Agressieve passagier Ik ben natuurlijk niet de enige Westfries die Taxi Kaijer vervoert, soms reist een tweede passagier mee. Zo moest vrijdag een verstandelijk beperkte man in Midden Beemster opgepikt worden, een nare en agressieve man zo bleek al gauw, die eigenlijk helemaal niet mee wilde en wild en vervaarlijk om zich heen sloeg. Dit kostte teveel tijd, zou ik mijn afs...