Stemgedoe - 6

 

Plannen, een vak apart

Het gaat snel, de tweede week van bestralingen zit er op en ik begin de gevolgen ervan al te voelen. Daarover verderop in de blog meer. Eerst even de taxiritten nader beschouwd want dat is best een gedoe. Voor mijzelf en ook voor de chauffeur. Aan de hand van de tijden waarop ik in het VU word verwacht wordt een planning gemaakt die klopt als een bus. Aardige lui (v/m) en ze maken natuurlijk graag een praatje. Ik ook, hoewel mijn stemgeluid nu gereduceerd is tot gefluister dat door een van die drivers wordt aangegrepen om dan zelf ook maar te gaan fluisteren. Hilarisch. 

 

 Agressieve passagier

Ik ben natuurlijk niet de enige Westfries die Taxi Kaijer vervoert, soms reist een tweede passagier mee. Zo moest vrijdag een verstandelijk beperkte man in Midden Beemster opgepikt worden, een nare en agressieve man zo bleek al gauw, die eigenlijk helemaal niet mee wilde en wild en vervaarlijk om zich heen sloeg. Dit kostte teveel tijd, zou ik mijn afspraak nog wel halen? Dus na lang oponthoud op het terrein zei ik tegen de chauffeur: "gooi 'm eruit, hij wil toch niet mee en kunnen wij snel door." De chauffeur had er ook zijn buik meer dan vol van en volgde mijn advies subiet op (de agressor verdwaasd op zijn pleintje achterlatend) en leverde mij 20 minuten later op de minuut nauwkeurig op de poli af. Chapeau. Van zuks dus..

Steakhoudende hamvraag

Er is wel het een en ander veranderd sinds de aanvang van de bestralingen en wel precies datgene wat de radioloog mij beloofd had. Ik krijg nu pijn bij het slikken en heb een latente keelpijn. Nog niet erg genoeg voor pijnstillers, maar dat lijkt een kwestie van tijd. Gelukkig heb ik bijtijds vloeibaar voedsel ingeslagen, maar slikken moet ik evengoed. Ook mijn geur- en smaak laten het gevoeglijk afweten. Merde, dat is nogal wat voor een geboren bourgondiër die graag culinair breeduit gaat. Een feit waarmee een aantal oud-covid patiënten ook mee te kampen heeft, ik snap hen nu. Voorbeeld, als vleeseter is het knap zuur als het stukje fijne rundvlees en ander carnivorisch materiaal niet meer smaakt. Nu eet ik al jaren beduidend minder vlees en vaker vegetarisch, dus is de steakhoudende hamvraag: is hier een niet-principiële kentering gaande of zet ik na afloop van de bestralingen mijn tanden weer ouderwets in de billen van Klazien IV? Ik heb geen idee.

 

Mensenmassa's

Terug naar de poli. Ik word er op tijd afgeleverd dus wachten is er meestal niet bij. Toch is mijn eerste acte steevast de gang naar de koffie/choco machine die überbeste drankjes tapt. Een apparaat dat ook in de grote hal van de poli staat om mensen die er op hun taxi wachten nog eenmaal te plezieren. Toffe ruimte trouwens, die aankomst/vertrekhal waar een continue stroom van vaak bijzondere mensen aan je voorbij trekt. Echt een luilekkerland voor een observator, en laat ik dat toevallig ook zijn.

That's all folkies, tot de volgende blog, ciao..!